InTwello

Excentriekelingen kleuren onze gemeente met Margot Otten

VOORST.- Op de Sterrenwacht Bussloo kom je haar tegen. Of in de vrije natuur, overal in de bossen die de gemeente Voorst rijk is. Zwervend en ontdekkend, met wapperende haren en soms gehuld in middeleeuwse kledij. Alleen of in gezelschap. Bosjuffrouw Margot Otten, geboren op de Veluwezoom, heeft een opmerkelijke levensinstelling. Het bos en de natuur zijn haar wereld en zélf is ze een wandelende encyclopedie. Haar parate kennis is overweldigend.

Margot ziet zichzelf als equivalent van een boswachter. Ik kom altijd wel iemand tegen, die ik dan weer iets sta uit te leggen”, lacht ze uit volle borst. Een bezoek aan haar huis en tuin is een ontdekkingsreis. De tuin is een plek met veel ruimte voor dieren en planten. Er groeit weelderig onkruid omdat bijvoorbeeld brandnetels voedsel zijn voor vlinderrupsen. Het gras is hoger dan elders, want daar verstoppen zich insecten, die mussen en koolmezen voeden. De vijver is een lustoord voor kikkers. Binnen en buiten lopen naadloos in elkaar over. De jonge opgezette vos staat naast de behaaglijk warme kachel en de havik wiegt zachtjes onder het plafond, waarschijnlijk verongelukt op zijn eerste vlucht. Ooit wilde ze zelf preparateur worden, maar zo ver is het niet gekomen.

Bomen
“Als ik op heel jonge leeftijd zoek was, dan wist men mij toen al in een of andere boom te vinden”, giechelt Margot, ”bomen zijn mijn beste vrienden, er gaat een onweerstaanbare fascinatie van hen uit en het ‘bomen klimmen’ heb ik nog niet verleerd. Bomen zijn net mensen, vindt ze, en daarom houdt ze ook van alle eigenwijsjes en sjagerijntjes onder hen. Omdat de meesten onder ons slecht zijn in ‘opmerken’ houdt ze wel eens een ‘bomenervaringsdag’: Dat is nuttig omdat mensen dan merken hoeveel ze zélf opmerken. Bij voorbeeld dat met eerbied kijken naar een boom is als een verborgen groet.

Leren, lezen, ervaren en intuïtie
Er bestaat vrijwel geen onderwerp waarin bosjuffrouw Margot niet in geïnteresseerd is. Ze heeft een enorme schat aan kennis, voor een deel verworven door leren en lezen, de rest wordt haar ingegeven door intuïtie en ervaring. Ze voelt feilloos dingen aan en ziet verbanden die een ander niet vermag te zien. Een mix van logica en emotie. “Het gemiddelde begrip van natuur is de bovenste laag grond met planten en beestjes”, zo legt ze uit,”maar voor mij hoort de sterrenhemel er ook bij. Op de Sterrenwacht Bussloo gaat ze regelmatig planeten en meteorieten kijken. De natuur draait op water, voedingsstoffen en het zonnestelselritme, en de stand van zon en maan heeft direct invloed op de natuur en bepaalt de vier seizoenen. Voor een computer was jarenlang geen plek in haar omgeving. Sinds daar verandering in is gekomen verslindt ze kennis via internet en bestudeert gretig onderzoeksresultaten. Fysieke boeken hebben nog steeds haar voorkeur, zonder snoer, accu en reclamespotjes.

Antwoorden
“Ik ben altijd op zoek naar antwoorden, daarbij struikel ik regelmatig over kleine en grote wonderen” zegt ze lachend. Onmiddellijk gaat ze op zoek naar de oorzaak. Haar opgestapelde kennis heeft tot gevolg, dat ze drie à vier verschillende versies kan geven over een onderwerp. Ze heeft veel behoefte aan meditatie. Dat doet ze soms omringd door mensen, zonder dat het wordt opgemerkt. In meditatie treedt een verstilling op van je eigen bezigheden, waardoor er ruimte komt voor antwoorden, aldus Margot.

Geen heks
“Ik ben geen heks”, zegt ze, “maar mensen zeggen wel eens gekscherend dat ik me niet heb verkleed als ik rondloop in heksenkleren”. Op uitnodiging geeft ze in middeleeuwse kledij ridderles aan jongetjes of heksenles aan meisjes. Van het spel ‘De prinses en de kikker’ zijn de meiden altijd onder de indruk. Ze legt uit dat ‘heks’ in de loop der jaren een scheldwoord is geworden, maar dat het om wijze vrouwen ging. Over politiek wil ze kwijt dat het politieke spelletje van de Romeinse keizers nu nóg wordt gespeeld. “Als we denken dat er altijd eten in de winkels ligt, het water altijd uit de muur stroomt of wij niet zonder mobiele telefoon de deur uit kunnen, dan steven we af op dezelfde ondergang als die van de Romeinen op basis van decadent gedrag.”

Auteur: Barbare Hoose