InTwello

Excentriekelingen kleuren onze gemeente met Marente Hupkes

VOORST.- Temidden van koeien en het plattelandsleven voelt men de hectiek van alledag van zich afglijden. “Terug naar de basis’ is de achterliggende gedachte, en terwijl men geniet van rust en de uitstraling en warmte van zo’n lief dier, worden ook de zintuigen geprikkeld. Marente Hupkes is eigenlijk een levenskunstenaar en nodigt anderen uit haar belevingswereld binnen te treden. Ze brengt de mens nader tot het oerwezen, de koe.

Excentriekelingen sept 13 Marente Hupkes

Met de workshop koeknuffelen brengt Marente gestreste stedelingen terug naar de basis. “Hier op de boerderij leven we met het ritme van de vier seizoenen, zoals de cyclus van de draagtijd van de koe,” legt Marente uit. Natuur en de beleving daarvan spelen hierin een grote rol. Het is niet alleen leuk, maar ook ontspannen. Marente deelt functionele tips uit om te onthaasten. En men kan zélf ervaren hoe het voelt om te knuffelen met een dame van ca. 700 kg. Ademhaling en hartslag van de koe hebben een bewezen ontspannen effect op de mens. De regelmatige ademhaling zorgt ervoor dat men heerlijk heen een weer wordt gewiegd. Een nieuwe vorm van communiceren. Soms is overgave moeilijk, maar eenmaal dit punt bereikt, wordt het een belevenis om nooit meer te vergeten.

Wat maakt gelukkig?

Marente is weer terug op haar boerderij van een tijdje weg geweest te zijn. Op onaangename wijze heeft ze enige maanden gelden op haar motor kennis gemaakt met een boom, diepgeworteld en wijkend voor niemand. Tijdens haar revalidatie had zij tijd ten overvloede om ook terug te kijken naar het verleden, toen het allemaal begon. Als stedeling wilde Marente altijd al boer worden, daarom bezocht ze meer den 30 jaar geleden de landbouwschool om als boer naar het buitenland te vertrekken, maar het liep geheel anders: haar stageboer Jaap Hupkes liet haar van gedachten veranderen. Lachend: “ Ik hield van die jongen, hier kon ik mezelf zijn en Jaap gaf me de ruimte om de dingen doen die ik graag doe”. Ze trouwde met hem en bleef er voorgoed. Na verloop van tijd werd ze zich bewust van het feit, dat productieprocessen niet alleen in de landbouw maar overal onder grote druk waren komen te staan. De MKZ-Crisis in 2001 maakte heel wat los bij Marente, die zag dat gezonde dieren werden doorgedraaid om handelsbelangen. Hoe lang zou het duren voordat we mensen zouden doordraaien voor handelsbelangen? Dit maakte haar en Jaap ongelukkig. Op de boerderij wilde ze weer een veilige haven maken, waar mens, dier en natuur gelukkig zouden zijn. Terug naar een meer natuurlijker systeem, waar natuur en economie in eenklank zijn.

Nieuws in het Jeugdjournaal

Jaap en Marente werkten samen als boer en boerin. Door de situatie rondom de MKZ wilde Marente het respect voor leven van mens, dier en natuur herstellen. In Den Haag sprak Marente met grote namen in de landbouwsector. Herman Wijffels adviseerde haar mensen met elkaar te verbinden. “Dat wilde ik ook”, zegt ze, “maar niet door ze met bussen vol te laten komen, maar door ze in hun ziel te raken”. Ze begonnen eerst kinderen naar de boerderij te halen. Op een gegeven moment kwamen Mirre en Karlijn, de dochters, op het idee dat er ook zoveel volwassenen zijn die iets met koeien hebben”. Een idee was geboren. Het Jeugdjournaal bracht het nieuws: ‘Kinderen verzinnen nieuwe workshop: koeknuffelen’.

Kennismaken met de meiden

Inmiddels is Agrarisch Cultuurgoed van de familie Hupkes vanaf 2001 bezig. “Als je ziet hoe mensen tot bloei komen in relatie tot de koe. Dat is heel bijzonder”, aldus Marente, “alles draait om gelukkig zin”. Het bedrijf bestaat uit drie delen: melk, zorgboerderij en evenementen. De koe wordt nu ook als ‘therapeut ’ingezet. Een van de cliënten van de zorgboerderij bezoekt de boerderij vanuit burnout-preventie. In samenwerking met werkgevers, de arbodienst en het UWV wordt een nieuw businessmodel ontwikkeld. Daar hoort ook onderzoek bij, want het moet allemaal wel wetenschappelijk onderbouwd zijn en kloppen. Marente is naast boerin ook kunstenaar waardoor zij een opleiding creatieve therapie is gaan volgenen er op de boerderij nog meer mogelijkheden ontstaan om gelukkig te zijn. ‘Koeknuffelen doet het goed op verjaardagen,’ weet Marente, ‘maar het kan nog verder groeien. Ik ben de innovator, maar alleen red ik het niet. De ondernemende geest zit in dit familiebedrijf, waarin iedereen een rol heeft en we kiezen voor de vrijheid om alles zelf te doen. Dan heb je alleen maar met je eigen afwegingen af te rekenen.’ Marente stelt nadrukkelijk dat Agrarisch Cultuurgoed geen recreatiebedrijf is. ‘We zijn boeren en willen de mensen dichter bij de boerderij brengen, omdat het hen dichter bij hun kernwaarden brengt. Ze noemt het een bewustwordingsplek, al is ze zich ervan bewust dat het misschien wat zweverig klinkt. “We zijn kritisch op de kwaliteit en doen ook alleen wat we kunnen behappen. Het aantal koeien is altijd groter dan het aantal mensen dat hier komt, zodat veiligheid en kwaliteit gewaarborgd zijn. Bezoekers verlaten het erf vaak met een glimlach op hun gezicht; ze zien er gelukkig uit”.

Auteur: Barbara Hoose